Selasa, 03 Februari 2015

Naskah Teater - Sang Pemimpin



SANG PEMIMPIN
KARYA : EUGENE IONESCO

Penyiar
Pemuda
Pemudi
Pengagum Pemimpin I (Pria)
Pengagum Pemimpin II (Wanita)
Pemimpin

BERDIRI MEMBELAKANGI PENONTON, DITENGAH-TENGAH PANGGUNG, DENGAN MATA TERTUJU PADA PINTU KELUAR DIBAGIAN BELAKANG PANGGUNG, PENYIAR MENANTI KADATANGAN PEMIMPIN. DISEBELAH KANAN-KIRI PANGGUNG, MASING-MASING MERAPAT PADA DINDING, DUA ORANG PENGAGUM PEMIMPIN, SEORANG PRIA DAN SEORANG WANITA, JUGA MENANTI KEDATANGAN PEMIMPIN).

PENYIAR (Setelah untuk beberapa saat berdiri dalam ketegangan).
Itu dia! Itu dia! Itu dia di ujung jalan!

(Terdengar teriakan-teriakan “horeee” dan sebagainya).

Itu dia Pemimpinnya!
Ia datang, Ia semakin dekat!

(Terdengar sambutan-sambutan dan tepuk tangan dari arah sayap teater). 

Lebih baik Ia tidak melihat kita …

(Ke-2 Pengagum semakin merapatkan badan mereka pada dinding. Dengan gerakan-gerakan tertentu Penyiar memperlihatkan dirinya dalam keadaan antusias). 

Horeee! Horeee! Pemimpin! Hidup Pemimpin!

(Dengan badan tegak dan merapat pada dinding ke-2 Pengagum, menejengukkan kepala mereka sejauh mungkin kedepan untuk sekilas melihat Pemimpin).  

Pemimpin! Pemimpin!

(Ke-2 Pengagum berbarengan) 

Horeee! Horeee!

(Dari arah sayap-sayap teater terdengar pula teriakan-teriakan)

Horeee! diselingi Bagus! Hebat!

(yang lambat laun lenyap dari pendengaran). 

Horeee! Horeee! Penyiar maju selangkah kearah bagian belakang panggung, berhenti, maju lagi, di-ikuti oleh ke-2 Pengagum, sambil berkat “Ah! Sial! Ia pergi! Ia pergi! Mari cepat ikuti aku! Kita kejar dia!” Penyiar dan ke-2 Pengagum meninggalkan panggung sambil berteriak “Pemimpin! Pemimpin! Pemimpiiin!” Pekik terakhir ini berkumandang sayupsayup dari arah sayap-sayap teater. Keadaan sunyi. Panggung kosong sebentar. Pemuda memasuki panggung dari arah kanan, Pemudi dari arah kiri, mereka bertemu di tengah-tengah panggung).

PEMUDA
Maafkan saja, nyonya atau nona barangkali?

PEMUDI 
Maaf, saya rasa, saya tidak kenal dengan anda!

PEMUDA  
Dan saya rasa, sayapun tidak kenal dengan anda!

PEMUDI  
Jika demikian kita ini tidak saling mengenal.

PEMUDA 
Tepat. Ada persamaan antara kita berdua. Artinya, antara kita berdua ada dasar pengertian, di atas mana kita dapat mendirikan bangunan hari depan kita.

PEMUDI  
Saya rasa itu tidak menarik bagiku

SAMBIL BERSIKAP SEOLAH-OLAH HENDAK PERGI.

PEMUDA  
Oh, kekasihku, aku sungguh memujamu.

PEMUDI  
Kekasih, demikian pula ku memujamu!

MEREKA BERPELUK-PELUKAN. PARA PEMUDA MENINGGALKAN PANGGUNG KEARAH KIRI. PANGGUNG KOSONG SEBENTAR. PENYIAR MEMASUKI PANGGUNG DARI ARAH BELAKANG, DIIKUTI OLEH KE-2

PENGAGUM (Sambil Berkata )
Tetapi pemimpin telah bersumpah akan lewat sini.

PENGAGUM I  
Pastikah anda tentang hal itu?

PENYIAR  
Ya, ya, sudah tentu.

PENGAGUM II  
Benarkah Ia sedang dalam perjalanan.

PENYIAR  
Ya, ya, mestinya Ia sudah lewat sini, menurut acara perayaan …

PENGAGUM I  
Anda benar-benar melihat dengan mata-kepala sendiri dan
mendengar dengan telinga sendiri?

PENYIAR  
Ia menceritakannya kepada seseorang, orang lain, bukan saya!

PENGAGUM I  
Tetapi siapa? Siapa seseorang lain itu?

PENGAGUM II  
Dapatkah orangnya dipercaya? Apakah ia sahabat anda?
Penyiar  Salah seorang sahabat yang kukenal baiksekali.

(Sekonyong-konyong dari jauh terdengar kembali pekik-pekik “Horeee” dan “Hidup
Pemimpin!”) 

Itu dia sekarang! Itu dia! Horeee! Itu dia! Ayo kalian bersembunyi! Kalian sembunyi!

KE-2 PENGAGUM MERAPATKAN BADAN MEREKA PADA DINDING SEPERTI PADA ADEGAN PERTAMA, SAMBIL MENJENGUK-JENGUKKAN KEPALA KEARAH SAYAPSAYAP TEATER. PENYIAR MEMUSATKAN PANDANGANNYA KEARAH BAGIAN BELAKANG PANGGUNG DENGAN MEMBELAKANGI PENONTON.

PENYIAR  
Pemimpin datang. Ia mendekat. Ia membongkok. Ia tegak kembali.

(Pada setiap kata penyiar, ke-2 pengagum menjengukkan kepala semakin jauh kedepan; mereka gemetar).

Ia melompat. Ia menyeberangi sungai. Mereka bersalaman dengannya. Ia mengacungkan jempolnya. Kalian dengar tidak? Mereka tertawa

(Penyiar, ke-2 Pengagum juga tertawa).


Ah …! Mereka memberikan padanya sebuah peti alat-alat perkakas. Apa yang hendak diperbuatnya dengan itu? Ah …! Mereka pada meminta tanda-tangannya. Pemimpin sekarang mengelus-elus tenggiling, seekor tenggiling yang bagus sekali! Orang-orang pada
bertepuk tangan. Ia berdansa dengan seorang penari, dengan tenggiling masih dipegangnya. Ia memeluk penarinya. Horeee! Horeee!

(Terdengar pekik dari arah sayap-sayap teater).

Ia sedang dipotret, dengan tangan satunta memegang penari dan tangan lainnya memegang tenggiling … Ia mengangguk-anggukkan kepala sebagai salam kepada para penyambut … Wah, jauh benar ludahannya.

PENGAGUM II  
Ia lewat sini tidak? Apa Ia sedang menuju kemari?

PENGAGUM I  
Apakah kita benar-benar berada ditempat yang hendak dilaluinya?

PENYIAR (Sambil menengik kearah ke-2 pengagum)
Benar, dan kalian jangan bergerak-gerak, kalian mengacaukan semuanya …

PENGAGUM II  
Ya, tetapi …

PENYIAR  
Diam saja! Bukankah kalian sudah kuberitahu, ia telah berjanji bahwa acara perjalanan ia tetapkan sendiri …

(Ia kembali memandang kearah bagian belakang panggung dan berteriak) 

Horeee! Horeee! Hidup Pemimpin!

(Diam sebentar) 

Hidup, hidup Pemimpin!

(Diam lagi)

Hidup, hidup, hidup Pemimpin!

(Ke-2 Pengagum, karena tak dapat lagi menahan diri, mendadak ikut pula berteriak) 

Horeee! Hidup Pemimpin!

(Kepada ke-2 Pengagum) 

Diam kalian! Tenang! Kalian mengacaukan semuanya!

(Kemudian, dengan memandang lagi ke arah bagian belakang panggung, dengan ke-2 Pengagum terdiam)

Hidup Pemimpin!

(Dengan antusias sekali) 

Horeee! Horeee! Ia sedang ganti kemeja. Ia menghilang di belakang tirai merah. Ia muncul
kembali!

(Ke-2 Pengagum ikut berteriak “Bagus! Hebat!” sambil bertepuk tangan, untuk kemudian dengan cepat membungkam mulut mereka dengan kedua tangan).

Ia sedang mengenakan dasinya! Ia sedang membaca surat kabar dan minum kopi paginya! Ia masih terus memegang tenggiling … Ia bersandara pada ujung pagar. Pagarnya ambruk, Ia bangun … Ia berdiri kembali tanpa bantuan!

(Tepuk tangan, pekik-pekik “Horeee”)

Hebat! Baik sekali! Ia mengusap-usap pakaiannya yang kotor dengan tanah.

PARA PENGAGUM (Dengan membanting-banting kaki)
Oh! Ah! Oh! Ah! Ah!

PENYIAR 
Ia hendak naik ke atas bangku! Terlalu tinggi baginya; ia naik dengan bahunya ditaruh di atas bangku. Mereka meberikan ganjal tipis padanya. Ia tahu, itu hanya senda gurau saja, tetapi ia dapat menerimanya. Ia malahan tertawa.

TEPUK TANGAN DAN SAMBUTAN LUAR BIASA.

PENGAGUM I (Kepada Pengagum II)
Anda dengar itu? Dengar tidak? Oh! Seandainya aku menjadi raja …

PENGAGUM II  
Ah … ! Pemimpin!

DIUCAPKAN DANGAN NADA YANG MENUNJUKAN RASA KAGUM.

PENYIAR (Masih membelakangi penonton)
Ia masih hendak naik ke atas bangku. Oh, tidak jadi. Ia turun lagi. Seorang gadis kecil
menyampaikan karangan bunga … Apa yang akan ia lakukan? Karangan bunga diterimanya … Ia memeluk gadis kecilnya … dipanggilnya “anakku” …

PENGAGUM I  
Ia memeluk gadis kecilnya … dipanggilnya “anakku” …

PENGAGUM II  
Ia memeluk gadis kecilnya … dipanggilnya “anakku” …

PENYIAR  
Tenggiling diberikan kepada gadis kecil. Gadis menangis …Hidup Pemimpin! Hidup Pemimpin!

PENGAGUM I 
Ia lewat sini tidak?

PENGAGUM II  
Ia lewat sini tidak?

PENYIAR  (Sambil mendadak lari ke belakang keluar panggung)
Ia pergi! Ayo cepat! Ayo!

IA MENGHILANG, DIIKUTI OLEH KE-2 PENGAGUM, SEMUANYA BERBARENGAN BERTERIAK “HOREEE! HOREEE! PANGGUNG KOSONG UNTUK BEBERAPA SAAT. PEMUDA DAN PEMUDI MEMASUKI PANGGUNG SALING BERPELUK KAN; BERHENTI DI TENGAH-TENGAH PANGGUNG LALU BERPISAH; PEMUDI MENJINJING KERANJANG DI LENGANNYA.

PEMUDI  
Mari ke pasar membeli telor!

PEMUDA  
Wah, kita sama-sama menyukai telor!

PEMUDI MENGGANDUNG LENGAN TANGAN PEMUDA. DARI ARAH KANAN, PENYIAR MUNCUL SAMBIL LARI, DENGAN CEPAT MENGAMBIL TEMPATNYA YANG TERDAHULU DENGAN MEMBELAKANGI PENONTON, SEGERA DISUSUL OLEH KE-2 PENGAGUM, SEORANG MASUK DARI ARAH KIRI, YANG SEORANG LAGI DARI ARAH KANAN. KE-2 PENGAGUM MENUBRUK PEMUDA-PEMUDI YANG SUDAH MELANGKAH HENDAK PERGI.

PENGAGUM I  
Maaf!

PEMUDA  
Oh! Maaf!

PENGAGUM II  
Maaf! Oh maaf! Maaf!

PEMUDI  
Oh! Maaf! Oh! Maaf!

PENGAGUM I  
Maaf, Maaf, Maaf, Oh, maaf, maaf, maaf!

PEMUDA  
Oh, oh, oh, oh, oh, oh, ! Semua saja, Maaf!

PEMUDI (Kepada Pemuda)
Mari kita pergi! Adolphe!

(Kepada ke-2 Pengagum)

Tidak apa-apa!

PEMUDI MENINGGALKAN PANGGUNG DENGAN MENGGANDENG TANGAN PEMUDA.

PENYIAR  (Sedang memandang ke arah belakang panggung)
Pemimpin sedang didesak-desak ke depan, dan ke belakang, dan sekarang celananyasedang disetrika,

KE-2 PENGAGUM MENGAMBIL TEMPAT MEREKA SEMULA.  PEMIMPIN TERSENYUM. SELAMA CELANANYA SEDANG MEREKA SETRIKA, IA MONDAR-MANDIR KIAN-KEMARI. IA MENCICIPI BUNGABUNGA DAN BUAH-BUAHAN YANG TUMBUH DI TENGAH-TENGAH SUNGAI. IA JUGA MENCICIPIAKAR-AKAR PEPOHONAN. IA MEMEPERSILAHKAN ANAK-ANAK KECIL MENDEKATINYA, IA MENARUH KEPERCAYAANNYA KEPADA SETIAP ORANG. IA MELANTIK ANGKATAN KEPOLISIAN. IA MENGHARGAI KEADILAN. IA MENGHORMATI PARA PAHLAWAN BESAR DAN MUSUH-MUSUHNYA YANG BESAR YANG TELAH DITAKLUKKANNYA. AKHIRNYA IA MEMBACAKAN SEBUAH SAJAK. SEMUA ORANG MENJADI SANGAT TERHARU.

PARA PENGAGUM
Bagus! Bagus!

(Kemudian menangis) 

Huuu! Huuu! Huuu! Huuu!

PENYIAR  
Semua orang menangis.

(Dari sayap-sayap teater terdengar jeri tangis orang-orang; Penyiar dan ke-2 Pengagum juga mula menjerit-jerit)

Diam, jangan berisik!

(Ke-2 Pengagum diam; dan dari sayap-sayap teater tidak terdengar lagi sesuatu apa) 

Mereka telah menyerahkan kembali celana pemimpin. Pemimpin mengenakannya. Ia kelihatan gembira! Horeee!  Daru sayap-sayap teater terdengar “Bagus! Bagus!” dll. Pujian. Ke-2 Pengagum memekikkan pula pujian-pujian, melompat-lompat, tanpa dapat melihat apapun yang sesungguhnya sedang terjadi. 

Pemimpin sedang menghisap jempolnya!

(Kepadake-2 Pengagum) 

Kembali, ayo kembali ke tempat kalia berdua, jangan bergerak-gerak, jagalah tingkah laku kalian dan ayo, teriaklah Hidup Pemimpin!”

PARA PENGAGUM (Denganbadan dirapatkan ke dinding, berteriak)
Hidup, Hidup

PEMIMPIN!

PENYIAR  
Diam! Kalian mengacaukan semuanya! Awas, Pemimpin datang!

PENGAGUM I (Dalam posisi yang tetap)
Pemimpin datang!

PENGAGUM II  
Pemimpin datang!

PENYIAR  
Awas! Dan diam! Oh! Pemimpin pergi! Ikuti dia! Ikuti dia!

PENYIAR LARI KELUAR KE BELAKANG PANGGUNG; KE-2 PENGAGUM JUGA MENINGGALKAN PANGGUNG, MASING-MASING KE KANAN DAN KE KIRI, DAN BERBARENGAN DENGAN ITU DARI ARAH SAYAP-SAYAP TEATER PEKIK-PEKIK PUJIAN TERDENGAR SEMAKIN KERAS YANG LAMBAT LAUN KEMUDIAN LENYAP DARI PENDENGARAN. PANGGUNG KOSONG SEMENTARA. PEMUDA, DI IKUTI PEMUDI, MUNCUL LARI MELINTASI PANGGUNG DARI ARAH KIRI-KANAN.

PEMUDA (Sambil lari)
Engkau tak akan dapat menangkapku! Engkau tak akan
dapat menangkapku!

TERUS LARI KELUAR PANGGUNG

PEMUDI (Sambil lari)
Tunggu sebentar! Tunggu sebentar!

TERUS LARI KELUAR PANGGUNG. PANGGUNG KOSONG SEBENTAR; KEMUDIAN SEKALI LAGI PEMUDA-PEMUDI LARI MASUK MELINTASI PANGGUNGUNTUK TERUS KELUAR PANGGUNG.

PEMUDA  
Engkau tak akan dapat menangkapku!

PEMUDI  
Tunggu sebentar!

MEREKA KE KANAN KELUAR PANGGUNG. PANGGUNG KOSONG, PENYIAR MUNCUL KEMBALAI DI BAGIAN BELAKANG PANGGUNG, DISUSUL PENGAGUM I DARI ARAH KANAN DAN PENGAGUM II DARI ARAH KIRI.
KETIGANYA BERTEMU DI TENGAH-TENGAH PANGGUNG.

PENGAGUM I  
Kita tidak dapat menjumpainya!

PENGAGUM II  
Dasar sial!

PENYIAR  
Salah kalian sendiri!

PENGAGUM I  
Tidak benar!

PENGAGUM II  
Tidak, itu tidak benar!

Penyiar
Apakah dengan itu kalian menganggap aku yang salah?

PENGAGUM I  
Tidak, bukan itu maksud kami!

PENGAGUM II  
Tidak, bukan itu maksud kami!

TERDENGAR DARI ARAH SAYAP-SAYAP TEATER PEKIK-PEKIK SAMBUTAN DAN “HOREEE”! “HOREEE”!

PENYIAR  
Horeee!

PENGAGUM II  
Dari arah sana!

SAMBIL MENUNJUK KE ARAH BELAKANG PANGGUNG

PENGAGUM I  
Benar dari sana!

SAMBIL MENUNJUK KE KIRI

PENYIAR  
Baiklah. Ikuti aku! Hidup Pemimpin!

IA LARI KELUAR KE KANAN, DIIKUTI KE-2 PENGAGUM, JUGA SAMBIL BERTERIAK

PARA PENGAGUM
Hidup Pemimpin!

(Mereka pergi meninggalkan panggung. Panggung kosong sebentar. Pemuda dan Pemudi muncul dari sebelah kiri; Pemuda pergi ke luar ke arah bagian belakang panggung;

PEMUDI
“akan kutangkap engkau”!,

LARI KELUAR PANGGUNG KE ARAH KANAN.

PENYIAR DAN KE-2 PENGAGUM
Hidup Pemimpin!

(Ini diulangi Para Pengagum. Kemudian berkata lagi kepada ke-2 Pengagum) 

Ikuti aku! Ikuti! Ikuti Pemimpin!

(Ia keluar ke arah belakang panggung, sambil lari dan berteriak) 

Ikuti dia!

PRIA PENGAGUM KELUAR PANGGUNG KE ARAH KANAN, WANITA PENGAGUM KE ARAH KIRI. SELAMA TERJADINYA SEMUA ITU, PEKIK-PEKIK PUJIAN TERDENGAR SEMAKIN KERAS ATAU SEMAKIN LEMAH, HAL MANA DISESUAIKAN DENGAN KEGIATAN-KEGIATAN DI ATAS PANGGUNG. PANGGUNG KOSONG SEBENTAR, KEMUDIAN PEMUDA-PEMUDI MUNCUL, MASING-MASING DARI ARAH KANAN DAN KIRI, SAMBIL BERTERIAK

PEMUDA  
Akan kutangkap engkau!

PEMUDI  
Engkau tidak akan dapat menangkapku!

MEREKA LARI MENINGGALKAN PANGGUNG SAMBIL BERTERIAK “HIDUP PEMIMPIN!” PENYIAR DAN KE-2 PENGAGUM MUNCUL DARI ARAH BELAKANG PANGGUNG, JUGA BERTERIAK “HIDUP PEMIMPIN”!, DISUSUL OLEH PEMUDA-PEMUDI. KEMUDIAN MEREKA SEMUANYA MENINGGALKAN PANGGUNG KE KANAN, BERURUTAN SATU-PERSATU, LARI SAMBIL MENJERIT PEMIMPIN! HIDUP PEMIMPIN! KITA AKAN DAPAT BERJUMPA DENGANNYA! DARI SINI! ENGKAU TIDAK AKAN DAPAT MENANGKAPKU!

PENYIAR  
Pemimpin datang. Ini dia Pemimpin. Ayo, ke tempat kalian masingmasing. Awas, perhatian!

PRIA PENGAGUM DAN PEMUDI MERAPATKAN TUBUH MEREKA KE DINDING SEBELAH KANAN; WANITA PENGAGUM DAN PEMUDA PADA DINIDNG SEBELAH KIRI; KEDUA-DUA PASANGAN SALING BERPELUKKAN

PENGAGUM I DAN PEMUDI  
Oh, kekasihku, cintaku!

PENGAGUM II DAN PEMUDA  
Oh, kekasihku, cintaku!

SELAMA ITU PENYIAR TELAH MENGAMBIL TEMPATNYA KEMBALI, MEMBELAKANGI PENONTON, DENGAN MATA TERARAH PADA BAGIAN BELAKANG PANGGUNG, SUARA TEPUK TANGAN BERKURANG, KEMUDIAN BERHENTI SAMA
SEKALI

PENYIAR  
Diam, jangan bicara. Pemimpin telah memakan supnya. Ia datang. Ia
sudah dekat sekali.

SAMBUTAN-SAMBUTAN MEMUNCAK; KE-2 PASANGAN BERTERIAK

SEMUA  
Horeee! Horeee! Hidup Pemimpin!

MEREKA MENYEBARKAN GULA-GULA SEBELUM IA TIBA. KEMUDIAN PENYIAR SEKONYONG-KONYONG MELONCAT KE SAMPING UNTUK MEMBERI JALAN. KEPADA PEMIMPIN KE-4 PELAKU LAINNYA BERDIRI TEGANG DENGAN TANGANTANGAN MEREKA TERBUKA KE DEPAN MEMEGANG GULA-GULA, AKAN TETAPI MASIH BERTERIAK HOREEE!.

PEMIMPIN MASUK KE PANGGUNG DARI ARAH BELAKANG, MAJU KE TENGAH DEPAN, MENDEKATI LAMPU-LAMPU MENYOROT YANG ADA DI BAWAH, KELIHATAN RAGU-RAGU, MELANGKAH KE KIRI, LALU MENGAMBIL KEPUTUSAN DAN MENINGGALKAN PANGGUNG DENGAN LANGKAH-LANGKAH PANJANG DAN BERSEMANGAT, DIBARENGI DENGAN “HOREEE! HOREEE! YANG ANTUSIAS DARI PENYIAR DAN HOREEE! HOREEE!” YANG HAMPER-HAMPIR TIDAK KEDENGARAN DAN TERCAMPUR PERASAAN HERAN DARI KE-4 PELAKU-PELAKU LAINNYA.
MEREKA ITU SEBENARNYA BERALASAN UNTUK MERASA HERAN, SEBAB PEMIMPIN TERNYATA TIDAK BERKEPALA, SEKALIPUN MEMAKAI TOPI. HAL INI DAPAT DIBIKIN DENGAN MUDAH SBB PELAKU MEMEGANG PERAN PEMIMPIN MEMAKAI MANTEL DENGAN KERAH DITARIK KE ATAS SAMPAI MENUTUPI SELURUH KEPALA DAN DAHINYA, LALU TOPI DITARUH DI ATASNYA. ORANG BERMANTEL-BERTOPI TANPA KEPALA MERUPAKAN PEMANDANGAN YANG MENGEJUTKAN DAN MENAKUTKAN, DAN PASTI AKAN MENGHASILKAN SENSASI TERTENTU. SETELAH PEMIMPIN MENINGGALKAN PANGGUNG, WANITA PENGAGUM BERKATA

PENGAGUM II  
Tetapi … tetapi … Pemimpin tidak punya kepala!

PENYIAR  
Untuk apa ia memerlukan kepala jikalau ia seorang jeni!

PEMUDA  
Itu benar!

(Kepada Pemudi) 

Siapa namamu?

(Pemuda kepada Wanita Pengagum, Wanita Pengagum kepada Penyiar, Penyiar kepada Pemudi, Pemudi kepada Pemuda) 

Siapa namamu? Siapa namamu? Siapa namamu? Siapa namamu?

(Kemudian, semuanya bersama-sama, yang satu kepada yang lain) 

Siapa namamu?

THE END

Tidak ada komentar:

Posting Komentar